Το Σάββατο που μας πέρασε βρήκα εντελώς τυχαία στο σουπερ-μάρκετ ένα γάλα κακάο που το έπινα όταν ήμουν μικρούλα, είχα να το δώ πολλά χρόνια και όταν το αντίκρυσα γύρισα χρόνια πίσω..
Θυμάμαι πολλές φορές τη γιαγιά μου την Ελένη να πηγαίνει στο ψιλικατζίδικο- Διαμάντω θαρρώ την λέγανε την ψιλικατζού -το οποίο βρισκόταν απέναντι από το σχολείο μου και μου έφερνε να πιω το συγκεκριμένο γάλα!
Μ'αρέσει το παλιακό μπουκάλι με τις καμπύλες..με πάει τόσα χρόνια πίσω..με θυμάμαι παιδούλα να παίζω στην αυλή του δημοτικού, καμάρα, λάστιχο,κουτσό,μήλα..
Μέσα στις παιδικές μου γεύσεις έχω έντονα και την κρέμα Γιώτης, την κλασσική άνθος αραβοσίτου, μου αρέσει γιατί παρόλο το πέρασμα του χρόνου η συσκευασία της παρέμεινε ίδια και με παραπέμπει να την φάω(πριν 5 λεπτά τσάκισα 2 μπολάκια με συνοδεία κανελίτσας)!
Είναι πραγματικά απίστευτο πως μια μυρωδιά ή μια γεύση σε ταξιδεύουν και ξαναζείς τη στιγμή!
Τα χρόνια όμως πέρασαν και η παιδούλα μεγάλωσε...και έκανε τη δική της οικογένεια, η ψυχή μου όμως παραμένει , σαν το κοριτσάκι που έπαιζε στην αυλή του σχολείου..
Καλή βδομάδα να έχουμε και να κρατάμε ζωντανό το παιδί που κρύβουμε μέσα μας!
Δε σας κρύβω οτι όταν δέχομαι βραβεία χαίρομαι σαν παιδί, πραγματικά με τιμά πολύ!Αυτή τη φορά ευχαριστώ πολύ τη φίλη τη christiana που με τίμησε με το παρακάτω πανέμορφο βραβείο:
Τώρα με τη σειρά μου πρέπει να απαντήσω και στις 10 εξής ερωτήσεις:
1.Name your favourite song: You will never know-Imany!
2.Name your favourite desert: Κορμός!
3.What ticks me off: Η αγένεια!
4.When i'm upset: Eισπνοή-Εκπνοή:)
5.What's your favourite pet: Ο εκτωράκος,το καλύτερο σκυλάκι του κόσμου!
6.Black or white: Άσπρο!
7.Biggest fear: Η μοναξιά..
8.Everyday attitude: Επικεντρώνομαι μόνο στα θετικά της ζωής.
9.What is perfection: Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και ο Γιώργος μου..
10.Guilty pleasure: Να τρωω junk food!
Και να μοιραστώ 7 τυχαίες σκέψεις.
1.Όταν περνάω έξω από σπίτια, πάντα προσπαθώ να δώ πως είναι από μέσα..διακόσμηση, χρώματα, έπιπλα!
2.Το ονειρό μου είναι να φύγω κάποια στιγμή απο την Αθήνα και να μείνω στην Βέροια που τοσο αγαπώ.
3.Είμαι πολύ ρομαντική και όλα τα βλέπω παραμυθένια.
4.Μου αρέσει να ψωνίζω είδη μακιγιάζ!
5.Μου αρέσει να μαγειρεύω, αλλα δε μαρέσει να πλένω τα πιάτα!
6.Μου αρέσει να γνωρίζω ήθη και έθιμα λαών
7.Μου αρέσει να πίνω τσίπουρο με φίλους και να τρώω μεζεδάκια, κυρίως παχυντικά!
Το ξέρω οτι σε κάποιους φαίνονται κουραστικές οι αλυσίδες με τα βραβειά, αλλά εμένα μαρέσουν πολύ γιατί σας γνωρίζω μέσα από αυτά και μαθαίνω και καινούρια blogs. Σας φιλώ και εις άλλα με υγεία!
Συνεχώς ακούμε και διαβάζουμε για το άγχος..αγχωνόμαστε σχεδόν για τα πάντα, έχουμε άγχος για τη δουλειά, άγχος για το εαν θα προλάβουμε να μαγειρέψουμε, άγχος για να μη χάσουμε το λεωφορείο , άγχος για το τι θα πουνε οι άλλοι για μας, άγχος για τα κιλά, άγχος για το εαν είμαστε καλοί σύντροφοι,άγχος για το νεο μας κούρεμα... άγχος..άγχος..άγχος..και περνάει η καθημερινότητα μας μέσα στο άγχος και τη στεναχώρια!
Σ΄ αυτή μου την ανάρτηση θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάποιες τεχνικές και κάποια πράγματα που με βοηθάνε αρκετά να μειώσω το άγχος μου, επίσης θα θελα να μου πείτε κι εσείς τι σας βοηθάει να χαλαρώσετε και να έχετε λιγότερο άγχος..
Αυτό που με βοηθάει πάρα πολύ είναι το να κρατάω σημειώσεις και γενικώς να προγραμματίζω(όσο αυτό είναι εφικτό) την ημέρα μου ή καλύτερα την εβδομάδα μου..
Το μεγαλύτερο μου άγχος ήταν το τι θα μαγειρέψω, πολλές φορές γύριζα σαν την τρελή από τη δουλειά και προσπαθούσα να τα προλάβω όλα, δεν ήξερα τι φαγητό να κάνω, και ως συνήθως κατέληγα σε μακαρόνια ή αυγά τηγανιτά..από τότε που βγάζουμε το εβδομαδιαίο μενού μαζί με το Γιώργο μου αισθάνομαι σα να έχω μαγειρέψει ήδη και έχει εξαλειφθεί το άγχος μου για το τί φαγητό θα μαγειρέψουμε σήμερα:)
Όταν αισθάνομαι πιεσμένη και αγχωμένη όπου και να είμαι κάνω διάλειμμα 5 λεπτών και παίρνω βαθιές ανάσες πολύ αργά, φουσκώνω την κοιλιά μου κατά την εισπνοή και ξεφουσκώνω αργά κατά την εκπνοή...η σωστή αναπνοή βοηθάει να οξυγονώνεται ο εγκέφαλος και να μειώνεται η ένταση και το στρές, πραγματικά βοηθάει!
Επίσης η μουσική με χαλαρώνει και με ξε-αγχώνει..ακούω σχεδόν όλη μέρα και έτσι διατηρώ τη χαρά μου αμείωτη, το καλύτερο αγχολυτικό.
Και φτάνω στο καλύτερο από όλα, πριν να κοιμηθώ κάνω ένα απαλό μασάζ στο πρόσωπο μου(ή καλύτερα μου κάνει ο Γιώργος), βάζω σ'ένα μπολάκι λίγο ηλιέλαιο και 2-3 σταγόνες από το αγαπημένο μου αιθέριο έλαιο και κάνω κυκλικές κινήσεις στο μετωπό μου, με ξεμπλοκάρει τελείως και κοιμάμαι σαν πουλάκι.
Σίγουρα υπάρχουν πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα που κάνετε εσείς, άλλωστε ο κάθε άνθρωπος έχει τους δικούς του μηχανισμούς κατά του άγχους και του στρές. Άντε για πείτε..είμαι όλη αυτιά(ή μαλλον μάτια)
Το Σάββατο που μας πέρασε, πήγα με τον Γιώργο μου στην παρουσίαση του ημερολογίου του Γιάννη Σερβετά για το 2012!
Ο Γιάννης κάνει καθημερινά ραδιοφωνική εκπομπή μαζί με τον Βασίλη Δέλιο στον Ιmagine fm, με συντροφεύει και ομορφαίνει την καθημερινότητα μου από τις 10 ως τη 13, μέσα απο αυτή την εκπομπή τον γνώρισα, τον έβαλα στη ζωή μου, έμαθα για τη δική του ζωή και την οικογενειά του, γνώρισε τη δική μου ζωή και γενικώς γίναμε φίλοι με έναν ιδιαίτερο ραδιοφωνικό τρόπο, με το κοινό του γίναμε όλοι μια ραδιοφωνική παρέα και ενωθήκαμε χωρίς να γνωριζόμαστε, ξέρω πως στην Ιαπωνία υπάρχει μια κοπέλα ελληνίδα που είναι παντρεμένη εκεί, ξέρω οτι στην Αθήνα υπάρχει το Σαμάκι που είναι καθηγήτρια αγγλικών, ξέρω οτι στην θεσσαλονίκη υπάρχει ένας ταξιτζής ο Θανάσης και πάει λέγοντας..επίσης ο Γιάννης με φέρνει πιο κοντά με την οικογένεια μου, μιας και εγώ είμαι στον Πειραιά, η αδερφή μου στη θεσσαλονίκη και οι γονείς μου στη βέροια..έτσι καθημερινά ανταλάσουμε νέα και αστεία μέσω της εκπομπης!
Ξέφυγα όμως από το θέμα μου, σήμερα θέλω να σας γράψω για την παρουσίαση του ημερολογίου του,είναι το πέμπτο κατά σειρά ημερολόγιο του και μέσα έχει διάφορες προσωπικές(και οχι μόνο)αστείες ιστορίες, ανέκδοτα, γεγονότα,και στιγμές από την καθημερινότητα απλών ανθρώπων!
Έγινε στην καφετέρια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου της Αθήνας, μαζεύτηκε κόσμος πολύς κάθε ηλικίας και το αποτέλεσμα μας αποζημίωσε, όσοι βρέθηκαν εκεί σίγουρα θα το θυμούνται για πολύ καιρό, μιας και σχεδόν επι μιάμιση ώρα γελούσαμε..ο άνθρωπος είναι αυθεντικός, χωρίς ίχνος δηθενιάς, απλός και χαμογελαστός, ξέρει να συνδιαζει το γέλιο με το δάκρυ και να περνάει με εξαιρετικό τρόπο μηνύματα στον κόσμο!
παρακάτω ακολουθεί link με στιγμιότυπα από την παρουσίαση, πιστεύω να γελάσετε λιγάκι έτσι όπως γελάσαμε κι εμείς!
Καλή και ευλογημένη εβδομάδα να έχουμε με υγεία,χαμόγελα και αγκαλιές!
Με το που άνοιξα τον υπολογιστή σήμερα το πρωί με περίμενε ένα όμορφο σχόλιο και το 2ο μου βραβείο από την Ρένα, χαίρομαι πάρα πολύ γιατί μέσα σε μικρό διάστημα με αγκαλιάσατε με βάλατε στην παρέα σας, με διαβάσατε και τώρα μου δίνετε και βραβεία!
Όλο αυτό το μικρό διάστημα που είμαι στον blogοχώρο μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω ή μαλλον να "διαβάσω" αξιόλογους ανθρώπους με μεράκι, δημιουργικότητα, καλοσύνη, γεμάτους ελπίδες και όνειρα και πραγματικά παίρνω κουράγιο και σκέφτομαι οτι όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε την καθημερινότητα μας και τη ζωή μας ομορφότερη και διασκεδαστικότερη!
Με αφορμή τα παραπάνω βραβεία μου ζητήθηκε να μοιραστώ μαζί σας 3 πράγματα που αγαπώ,(δεν γράφω την οικογένεια μου γιατί αυτό εννοείτε) αρχίζω:
-Αγαπώ τα ταξίδια, όλων των ειδών τα ταξίδια, μεταφορικά και κυριολεκτικά..είμαι έτοιμη ανα πάσα στιγμή να ετοιμάσω ένα βαλιτσάκι να πάρω τον Γιώργο μου και να φύγουμε προς άγνωστη κατεύθυνση!
- Αγαπώ τα ζώα και ειδικότερα τα σκυλιά, τους έχω τρελή αδυναμία, δεν μπορώ να αντισταθώ στα ματάκια τους και στη γλυκειά τους μουσουδίτσα!
-Και τέλος αγαπώ το πρωινό γεύμα, τρελαίνομαι να φτιάχνω πρωινά και να τα τρώω παρέα με αγαπημένους ανθρώπους, το θεωρώ το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας, το οποίο μου δίνει δύναμη και ηρεμία!
Τώρα δίνω αυτά τα βραβεία σε 4 blog για να μας πουν με τη σειρά τους τι πράγματα αγαπούνε!
Το είχα παρατηρήσει οταν πρωτομετακομίσαμε στο καινούριο μας σπιτάκι στον Πειραιά, πάντα το κοιτούσα οταν περνούσαμε από έξω,μα δεν τολμούσα να μπώ μέσα γιατί δεν ήξερα εαν είναι μπακάλικο ή κουτουκάκι..ωσπου μια μέρα που πεινούσα και βαριόμουν να μαγειρέψω λέω στο Γιώργο, δεν πάμε να δούμε τελικά τι είναι αυτό το Ειδικόν, και απο τότε έχουμε γίνει θαμώνες του!
Με το που μπαίνεις στο μαγαζί νομίζεις οτί πρωταγωνιστείς σε παλιά ελληνική ταινία και οτι από στιγμή σε στιγμή θα ξεπροβάλει ο Διανέλος με την κιθάρα του και η Αλίκη δίπλα του να τραγουδάει..
Οι τοίχοι γεμάτοι με φωτογραφίες, κυρίως ασπρόμαυρες, που απεικονίζουν γλέντια, χαρούμενους ανθρώπους να χορεύουν, εκφραστικά μάτια απλών ανθρώπων μα και διάσημους τραγουδιστές, δημοσιογράφους και ηθοποιούς!
Το πάτωμα είναι παλιοκαιρισμένο μωσαικό και έχει λιγοστά τραπεζάκια με ψάθινες καρεκλίτσες..
Η ιστορία του ξεκινάει γύρω στο 1910 αρχικά σαν μπακάλικο παντοπωλείο, αργότερα μετατράπηκε σε ταβερνάκι.
Ο κυρ Αποστόλης ιδιοκτήτης του μαγαζιού, φυσιογνωμία καλοκάγαθου ανθρώπου με μουστακάκι και φαλακρίτσα, σοβαρός και μετρημένος στις κουβέντες του.. σερβιτόρος και ψυχή του μαγαζιού ο Τάσος, δεν υπάρχει περίπτωση να πάς για φαγητό και να μη σου πιάσει κουβέντα..
Τα φαγητά του λιγοστά και πεντανόστιμα, πατατούλες τηγανιτές, φρεσκοκομμένη σαλατούλα, γραβιέρα, αυγά μάτια ή ομελέτα και φυσικά η σπεσιαλιτέ του καταστήματος τα κεφτεδάκια!
Η ρετσίνα ρέει άφθονη από τα μεγάλα βαρέλια που υπάρχουν στο μαγαζί και το γλέντι δε θέλει και πολύ να αρχίσει..λίγο η ρετσίνα, λίγο η καλή παρέα και τα καλαμπούρια, σε λίγο κατεβαίνει η κιθάρα και το μπουζούκι και χωρίς να το καταλάβεις βρίσκεσαι στη μέση του χορού!
Κάθε Τετάρτη μεσημεράκι έχει ζωντανή μουσικούλα και το σάββατο βραδο γίνεται χαμός, η μουσικούλα ξεκινάει στις 22.00 και τελειώνει το ξημέρωμα, αυθεντικά πειραιώτικα γλέντια:)
Η συγκεκριμένη ανάρτηση δεν έχει το ρόλο της διαφήμισης μα μοιράζομαι μαζί σας κάτι που αγαπώ και μαρέσει, έχει πολύ φτηνό φαγητό και αξίζει να το επισκεφτείτε εαν σας βγάλει ο δρόμος προς τον Πειραιά..περιττό να σας πω οτι δεν έχω αφήσει γνωστό για γνωστό που να μην τον έχω πάει στο μπακαλικάκι, μαρέσει επειδή είναι αυθεντικό και δεν έχει ίχνος δηθενιάς!
Πληροφοριακά να σας πώ οτι σαυτό το μαγαζάκι έχει γυριστεί και η διαφήμιση γνωστού τυριού με τον Φιλλιπίδη, και φυσικά δε θα παραλείψω να σας πω και το αρνητικό του, μην βαλετε τα καλά σας ρούχα, μην πάτε φρεσκολουσμένη γιατί η μυρωδιά των κεφτέδων θα σας συντροφεύει για πολλές ώρες.
Και ενω προσπαθούσα να βάλω μια τάξη στο σπίτι, στα ρούχα και στην καθημερινοτητά μου λόγω εορτών, τσουπ να σου έρχεται και η γιορτή των Φώτων και πέφτει η ιδέα από το έτερον μου ήμιση:
- τι λές πάμε το τριήμερο Κρήτη στους σύντεκνους?
Άλλο που δεν ήθελα κι εγώ, δώσε μου ταξίδι και πάρε μου την ψυχή..και δίχως να το καταλάβω βρέθηκαμε να ταξιδεύουμε την Πέμπτη το βράδυ για Κρήτη!
Φτάσαμε την Παρασκευή το πρωί στο Ηράκλειο, ανυπομονούσαμε να δούμε το βαφτιστήρι μας και τους κουμπάρους μας, βλέπετε μας ενώνει μια βαθειά φιλία, θα την χαρακτήριζα καρμική..
Βιώσαμε την κρητική φιλοξενία σε όλο τους το μεγαλείο, οι κουμπάροι μας, μας περιποιήθηκαν και μας κάναν να αισθανόμαστε μοναδικοί. Την πρώτη βραδιά πήγαμε στην παλιά πόλη του Ηρακλείου σ΄ένα ρακάδικο που λεγόταν πράσινες πόρτες..αυτό που μ΄αρέσει στην κρητική κουζίνα είναι οι απλές και νόστιμες γεύσεις, με το που καθησαμε και χωρις καν να παραγγείλουμε μας φέρανε τα ακόλουθα πιάτα έτσι για το καλωσόρισμα:
Άλλωστε όπως έχω ξαναπεί ή μάλλον ξαναγράψει η ευτυχία βρίσκεται στα πιο απλά πράγματα, στις πιο απλές γεύσεις και όχι στα πολύπλοκα και στα πολυσύνθετα..αισθανόμουν τόσο ευτυχισμένη, εγώ με τον αντρούλη μου που λατρεύω, με αγαπημένους ανθρώπους, με γέλια και αστεία,μεζεδάκια που τσακίσαμε και φυσικά ρακή!!
Την επόμενη ημέρα πήγαμε εκδρομούλα στον Άγιο Νικόλα και στην Ελούντα, απέχουν γύρω στα 40λεπτά από το Ηράκλειο, και ενω είμασταν καθοδόν κάναμε στάση για να ανάψουμε κεράκι στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του Σεληνάρη ,ο ταξιδιώτης απότι μας ενημέρωσαν οι κουμπάροι μας είθιστε να σταματάει και να ανάβει ένα κεράκι.
Μετά από λίγο φτάσαμε στον μαγευτικό Άγιο Νικόλα, ειλικρινά δεν έχω λόγια για την ομορφιά αυτού του τόπου, οι φωτογραφίες λένε όσα δε μπορώ να πω εγω..
Δε σας κρύβω οτι ενώ κάναμε βολτίτσα στο λιμάνακι του Αγίου Νικολάου ένιωσα έντονα το συναίσθημα της χαρμολύπης, ενω ήμουν χαρούμενη που έβλεπα έναν καινούριο τόπο, που χάζευα σα μικρό παιδί το τοπίο, που γελούσα με τα αστεία που λέγαμε και βλέπαμε, όπως...
...την ίδια στιγμή ένιωσα και απέραντη με θλίψη, βλέποντας την παραλία άδεια, έρημη, χωρίς τα γέλια των παιδιών, χωρίς τους ξένοιαστους τουρίστες, χωρίς τον ήλιο..
Η εκδρομούλα μας έκλεισε με μια βολτίτσα στην Ελούντα, με θέα το ΝΗΣΙ, την Σπιναλόγκα δηλαδή..δυστυχώς ήταν βράδυ και δεν βγήκαν καλές οι φωτογραφίες μου, αυτό όμως που μου μεινε ήταν δέος, κοιτώντας τη Σπιναλόγκα.. προσπάθησα να έρθω στη θέση των ανθρώπων που έζησαν εκεί...τι πέρασαν αυτοί οι άνθρωποι, ο τόπος που κάποτε ήταν μέρος απομόνωσης, τώρα έχει γίνει αξιοθέατο..δε θα ξεχάσω πόσο επιβλητική είχε φάνει στα μάτια μου εκείνο το βράδυ, εκείνη τη στιγμή..
Η Κυριακή δεν άργησε να ξημερώσει, ήταν η τελευταία μέρα μας στην Κρήτη και οι σύντεκνοι μας πήγαν για φαγητό σ΄ένα πανέμορφο χωριουδάκι λίγο έξω από το Ηράκλειο(15χλμ), λέγεται Αρχάνες και φάγαμε στο Τζιβαέρι, ένα πανέμορφο εστιατόριο, με τεράστιες μερίδες και πολύ οικονομικές τιμές, σας το συστήνω ανεπιφύλαχτα αν σας βγάλει ο δρόμος προς τα κει.
Δυστυχώς όλα τα ωραία πράγματα κάποτε τελειώνουν, έτσι κι εμείς πήραμε το δρόμο της επιστροφής(ή καλύτερα το πλοίο της επιστροφης),αποχαιρετήσαμε με συγκίνηση τα κουμπαράκια μας και τη μικρούλα μας και επιβιβαστήκαμε στο πλοίο.
Περιττό να σας πώ οτι παρόλο που δεν είχαμε καμπίνα κάναμε τον καλύτερο ύπνο της ζωής μας.. αγκαλιά με τον Γιώργο μου και σκεπασμένη με το sleeping bag θα μπορούσα να κάνω το γύρω του κόσμου, οχι μόνο τη διαδρομή Ηράκλειο-Πειραιά..
Δε σας κρύβω οτι ονειρεύομαι το επόμενο ταξιδάκι μου..μου αρέσει τόσο πολύ να ταξιδεύω μεταφορικά και κυριολεκτικα.., έχω κάνει πολύ ωραία ταξίδια και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό και ευελπιστώ οτι θα κάνω κι άλλα τόσα, μα τα καλύτερα ταξίδια τα κάνουμε με το μυαλό και την καρδιά μας, δεν μας κοστίζουν τίποτα και μας χαρίζουν ζεστασιά στην ψυχή!
Κλείνω αφιερώνοντάς σας ένα πολύ αγαπημένο μου τραγούδι:
"Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει
σε όνειρα σ' αισθήματα υγρά
το μυστικό τον κόσμο ν' ανασάνει"
Πότε ήρθαν οι γιορτές πότε φύγαν, ειλικρινά δεν το κατάλαβα...και τώρα να μαι στον Πειραιά να αρχειοθετώ τις φωτογραφίες στον υπολογιστή,να έχω δυο κιλάκια παραπάνω(μπορεί και τρία) να νοσταλγώ και να σας γράφω!
Θα ξεκινήσω με την αγαπημένη μου φωτογραφία, που την έχω τατουαζ στην καρδιά και στο μυαλό μου..είναι η πόλη μου η βέροια όπως φαίνεται από την Εγνατία οδο..στη συγκεκριμένη φώτο είχε συννεφιά και χιόνια στους πρόποδες του Βερμίου!
Η μαμά Τζένη για ακόμα μια φορά έβαλε τα δυνατά της να μας ευχαριστήσει όλους με τις μαγειρικές της και όλοι φύγαμε κατα λίγα παραπάνω κιλά βαρύτεροι..και τι δεν είχε το παραδοσιακό γιορτινό τραπέζι
κοκοράκι χωριάτικο γεμιστό
τηγανιά με παρεούλα χωριάτικο λουκάνικο
μπουμπρεκάκια(= μικρά κεφτεδάκια)
σαρμαδάκια(=λαχανοντολμάδες)
αγριογούρουνο,πολλές σαλάτες και τυριά!
Μα το κυριότερο ήταν η αγάπη και αυτή η αίσθηση της οικογενειακής θαλπωρής που κυριολεκτικά πλημμύριζε το σπίτι!
Το αντάμωμα των γονιών με τα παιδιά, η χαρά στα μάτια μας και η ζεστασιά στις καρδιές μας.
Δυστυχώς φέτος έλειπε ένα αγαπημένο μας πρόσωπο από το τραπέζι, μιας και βιάστηκε να πάει στην γειτονιά των αγγέλων, αλλα η παρουσία του είναι δίπλα μας συνέχεια..αυτή είναι η ζωή..άλλοι φεύγουν, άλλοι έρχονται!
Την πρωτοχρονιά τους είχα τάξει όλους βασιλόπιτα, αν και την έκανα με πολύ μεράκι το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό,πιο πολύ έφερνε σε στόκο παρά σε βασιλόπιτα!
Παρόλαυτα γελάσαμε πάρα πολύ, αυτοσαρκάστηκα, κάναμε αστεία και πειράγματα και φυσικά έμεινε σε όλους αξέχαστη η μοναδική μου στοκο-βασιλόπιτα!
Μη σας ξεγελάει η εμφανισή της..
Ιδού τα αποκαλυπτήρια!!!
Διατίθεται δωρεάν για τυχόν μερεμέτια και στοκαρίσματα που θέλετε να κάνετε(χιχιχ)
Παίξαμε χαρτάκι για το καλό της χρονιάς, ανοίξαμε σαμπάνια και φυσικά κόψαμε και την παραδοσιακή αλμυρή βασιλόπιτα(πρασοκιμαδόπιτα!)
Όλες αυτές τις ημέρες είδα κόσμο, ξαδέρφια, φίλους, κουμπάρους, συγγενείς και φυσικά πέρασα χρόνο με τον εκτωράκο μου που πάντα κάτι κάνει και με εκπλήσει.
Βλέπετε η ουσία και η ευτυχία βρίσκεται στα πιο απλά πράγματα, σε μια αποτυχημένη βασιλόπιτα(βλεπε τη δική μου), σένα οικογενειακό τραπέζι, στο τσούγκρισμα του ποτηριού και στο χαμόγελο των αγαπημένων μας προσώπων!
Δεν μου λένε τίποτα τα ακριβά ρεβεγιόν, οι υπερπολυτελεις λιμουζίνες, τα πυροτεχνήματα και τα εντυπωσιακά ρούχα, εαν δεν έχω ανθρώπους να τα μοιραστώ κι αν έχω την καρδιά μου κενή!
Εύχομαι σε όλους να έχετε γεμάτη καρδιά, να αγαπάτε και να αγαπιέστε και να μην ψάχνετε την ευτυχία αλλού..είναι δίπλα σας!
Θυμάμαι πολλές φορές τη γιαγιά μου την Ελένη να πηγαίνει στο ψιλικατζίδικο- Διαμάντω θαρρώ την λέγανε την ψιλικατζού -το οποίο βρισκόταν απέναντι από το σχολείο μου και μου έφερνε να πιω το συγκεκριμένο γάλα!
