Το βράδυ η σκηνούλα μας..

 Το πόσο αγαπώ το κάμπινγκ και τις σκηνούλες δε λέγεται..έχω αμέτρητες αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια, τότε που πηγαίναμε με τους γονείς μου στην πλάκα λιτοχώρου και κάναμε ελεύθερο κάμπινγκ, τότε που τρώγαμε σάντουιτς με σβαν ή τουλιπ και βιτάμ, τότε που μας κυνηγούσε η μαμά να φορέσουμε καπέλο..τι ωραία χρόνια!
 Πάντα μου άρεσε αυτό το είδος διακοπών, που ο άνθρωπος γίνεται ένα με τη φύση, που κυκλοφορεί όλη μέρα μ'ένα μαγιό και το βράδυ κοιμάται στρωματσάδα σε μια σκηνή!
 Πρόσφατα είχαμε πάει να δούμε δυο πολύ αγαπημένους μας φίλους την Λούλα και τον Γιώργο, οι οποίοι παραθερίζουν στο κάμπινγκ της Τέμενης Αιγίου, περάσαμε πανέμορφα, ηρεμήσαμε, γίναμε ένα με τη θάλασσα και την αλμύρα μα πάνω απόλα κλείσαμε στην ψυχούλα μας πολύ αγάπη.
 Με το που μπήκαμε στο χώρο του κάμπινγκ μας υποδέχτηκε ένα ποδήλατο γεμάτο λουλούδια:

Η σκηνούλα μας, μας περίμενε έτοιμη στρωμένη και περιποιημένη, θαρρείς και ήταν η πιό ομορφη σουίτα του κόσμου:

 Με το που μπήκαμε στη σκηνή μας δε σταμάτησα να σιγοτραγουδάω ένα παλιό τραγουδάκι  που πήγαινε κάπως έτσι: "το βράδυ η σκηνούλα μας παράδεισος θα μοιάζει κι αν είμαστε στο sleeping bag μωρό μου μη σε νοιάζει.." το οποίο είναι πέρα για πέρα αληθινό, τι να το κάνεις το υπερδιπλο κρεβάτι αν δεν έχεις κάποιον να αγκαλιάσεις?
 Το πρωί μας ξύπνησαν οι πρώτες ακτίνες του ήλιου, τι πιο όμορφο από το πρώτο καφεδάκι και το πρωινό έξω από τη σκηνή, μαρμελάδα χειροποίητη, ψωμάκι μαργαρίτα και κουλουράκια.

  Η μέρα κύλησε χαλαρά στη θάλασσα με κολύμπι, παιχνίδι και χαλάρωση

 Κι επειδή ως γνωστόν η θάλασσα ανοίγει την όρεξη περιμέναμε σαν τα λιγούρια να ανοίξει το εστιατόριο του κάμπινγκ...μα τι να φάω, τι να φάω....?

 Το βράδυ είχε χαλαρή βολτίτσα στην παραλία και στο κάμπινγκ, πόσο μαρέσει να βλέπω τα καίκια αραγμένα στην ακροθαλασσιά, ζευγαράκια πιασμένα χέρι χέρι και παρέες να  κάθονται ως το ξημέρωμα.Τα καλοκαιρινά βράδια είναι μαγικά...

  Άλλο ένα σαββατοκύριακο πέρασε αφήνοντας πίσω του πανέμορφες αναμνήσεις και εικόνες που θα μας συντροφευουν τα κρύα βραδάκια του χειμώνα, θα ζεσταίνουν τις καρδιές μας όπως ζέσταινε ο ήλιος το κορμί μας...επιλέγουμε να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο γιατί ΕΤΣΙ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ!

ΥΓ.εφορία όσο θα έχω το καλοκαίρι στην καρδιά μου δε σε φοβάμαι:)

Σας φιλώ!