όπου εσύ κι εγώ..

όπου εσύ κι εγώ..

Πέμπτη 14 Ιουνίου 2012

Κατσαριδάκι ΑΓΑΠΗ μου!

  Σήμερα 14 του Ιούνη πουλήσαμε το Χέρμπι μας, το αυτοκινητάκι μας..παλιοσίδερα θα μου πείτε..δεν αξίζει να στεναχωριόμαστε για υλικά αγαθά, σίγουρα έτσι είναι μα θά θελα να διαβάσετε την ιστορία του.
 Καταρχήν πιστεύω οτι όλα τα πράγματα έχουν ψυχή και προσωπικότητα, πιστεύω οτι οταν λείπουμε εμείς αυτά ζωντανεύουν και γράφουν τη δική τους ιστορία, έτσι και το αυτοκινητάκι μας, ο Χέρμπι μας..
 Το είχε αγοράσει  ο Γιώργος τον Απρίλη του 2004, σχεδόν μαζί με τη γνωριμία μας, σαν τώρα θυμάμαι το βράδυ που με είχε πάει στην αντιπροσωπεία αυτοκινήτων για να μου το δείξει,πόσο χαρούμενος ήταν..το αγόρασε με τις οικονομίες του, το πρόσεχε, το καθάριζε σχολαστικά, του έκανε τα σέρβις του και το διατηρούσε άψογο..
  Πόσα ταξίδια, πόσα όνειρα κάναμε σαυτό το αυτοκίνητο, πόσες ανέμελες βόλτες, και τι δεν είχαμε κουβαλήσει με το Χέρμπι, μέχρι και μετακομίσεις είχαμε κάνει,τα καλοκαίρια  γεμίζαμε με άμμο τα πατάκια του από τις παραλίες και το χειμώνα με λάσπες,τον Μάη το στολίζαμε με μαγιάτικο στεφάνι και όταν χιόνιζε φτιάχναμε επάνω του χιονάνθρωπο.. μαζί του έκανα τα πρώτα μου μαθήματα οδήγησης..το αυτοκίνητο αυτό ήταν άρρηκτα συνδεμένο με τη σχέση μας!

  Τα βράδια του χειμώνα κούρνιαζε μια γατούλα στην οροφή του και ο Γιώργος μάζευε βρίζοντας κάθε πρωί τις τρίχες της, εγώ γελούσα και του λεγα δεν πειράζει η γατούλα με το αμάξι προφανώς είναι φιλαράκια και μπορεί να κάνουν και πάρτι όσο εμείς κοιμόμαστε.
 Είχε συμπεριφορά ανθρώπου ώρες-ώρες και έπαιρνε πρωτοβουλίες από μόνο του, μια φορά είχε κολλήσει ένα σιντί μέσα του και δεν έλεγε να βγεί, για καλή μου τύχη ήταν το αγαπημένο μου κι έτσι σε όλες τις διαδρομές ακούγαμε το αγαπημένο μου σιντί(λες και μου έκανε τη χάρη), άλλοτε άλλαζε τους ραδιοφωνικούς σταθμούς από μόνο του και άλλοτε σταματούσε να παίζει..το καλύτερο απ΄όλα είναι οταν αποφασίσαμε να το πουλήσουμε, ε τότε άρχισε να βγάζει προβλήματα (σα να μην ήθελε να πουληθεί).
 Όταν ερχόταν να το δεί κανένας ενδιαφερόμενος τσουπ άρχιζε να στάζει λάδια..με το που έφευγε σταματούσε δια μαγείας..μια άλλη φορά θα το πηγαίναμε να το δείξουμε και ξαφνικά έμεινε από μπαταρία..αυτό συνέβαινε για αρκετό καιρό..αφού είχαμε πάρει απόφαση με το Γιώργο οτι ο Χέρμπι ήρθε για να μείνει για πάντα μαζί μας και δε θελει να πουληθεί..δυστυχώς η οικονομική κρίση δεν μας επέτρεπε να το κρατήσουμε άλλο και σήμερα βρέθηκε  αγοραστής και το πήρε, ο Χέρμπι έδειξε χαρακτήρα και τελικά πουλήθηκε..

  Λέτε αύριο που θα ξυπνήσω να έχει επιστρέψει ο Χέρμπι μόνος του πίσω????? Θα δείξει Χέρμπι είναι αυτός..:))

6 σχόλια:

  1. Κούκλος ο Χερμπι!μακάρι να περνά όμορφα και στη νεα του οικογενεια χαχαχαχα
    καλημερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. χαχαχα γελασα πολυ το μνμ σου..ευχομαι να πηγαινει ομορφες βολτιτσες, αποτι εμαθα θα συχναζει στη θεσσαλονικη!καλημερουδια:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. αν τον δώ πουθενά στα μέρη μας,θα προγραμματίσω τon αυτόματο πιλότο να έρθει πίσω σε εσας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. βρε τον πονηρό Χέρμπι!!! Άκου να μην θέλει να πουληθεί...
    μου θύμησες και το δικό μας αυτοκινητάκι που πουλήσαμε το Νοέμβριο, από την μία το ήθελα γιατί φεύγαμε, κι από την άλλη στεναχωρήθηκα, ήταν το πρώτο μας αυτοκινητάκι, ταξίδια, βόλτες, με αυτό φέραμε την κόρη μου σπίτι όταν γεννήθηκε!!Εις άλλα με υγεία όπως λένε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Α ρε Θωμάκι!! Το έχουμε περάσει κι εμείς αυτό με το πρώτο μας αμάξι...ήταν κίτρινο σαν κρόκος αυγού...υπέροχο...Δεν είναι παράξενο αυτό που συμβαίνει με τα πρώτα μας αμάξια...σαν να αντιπροσωπεύουν τα πρώτα ανεξάρτητα βήματα στην ενηλικίωση...αχ τι μου θύμησες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τα σχολιά σας!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...