Απ'όλα είχε ο μπαξές..

 Μετά από δυο εβδομάδες διακοπών επιστρέψαμε με  τις τσέπες μας άδειες και  τις καρδιές μας γεμάτες..απόλα είχε ο φετινός μπαξές των διακοπών μας....
 Είχε θάλασσα:

Ατέλειωτους καφέδες και συζητήσεις με την Λένα και την μαμά τζένη:

Μεσημεριανές σιέστες:

Τσιπουροκαταστάσεις με παρέες και γέλια και πειράγματα:

Ξενοιασιά κι ανεμελιά:

Παιδικές φωνές και χαμογελαστές φατσούλες:

Κατάνυξη και προσκύνημα στην ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ,στον ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ και στην ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑ:

Χιλιόμετρα, πολλάάά χιλιομετρα:

Μα πάνω απόλα είχε όμορφους ανθρώπους που μας έλουσαν με την αγάπη τους και μας σκλάβωσαν με τη φιλοξενία τους και τους ευχαριστούμε ΟΛΟΥΣ μέσα από την καρδιά μας:

Είχε όμως και λύπη και αγωνία για ένα αγαπημένο μας άνθρωπο ο οποίος βρίσκεται εδώ και ένα μήνα στο νοσοκομείο, είχε δάκρυα και ανησυχία, είχε χτυποκάρδι και στεναχώρια άλλωστε το γέλιο δεν απέχει και πολύ από το κλάμα..
 Μαυτά και με κείνα πέρασε το καλοκαίρι, το αντηλιακό μπήκε στην τσάντα της θαλάσσης, τα μαγιο κρύφτηκαν στα συρτάρια, ο ήλιος μπήκε στην καρδιά μας και η ανάμνησή του θα μας κάνει παρέα τις δύσκολες και παγωμένες μέρες του χειμώνα..

Καλό Φθινόπωρο φιλαράκια, καλώς σας βρήκα λοιπόν!

Να φεύγω κι εγώ σιγά-σιγά..

 Κι ενω όλοι επιστρέφουν από τις διακοπές τους και προσπαθούν να προσαρμοστούν στην καθημερινότητα τους, πλένοντας τα άπλυτα των διακοπών τους και σιγυρίζοντας σπίτι και σκέψεις, εμείς ετοιμάζουμε τα μπαγκάζια μας και αναχωρούμε σε λίγη ώρα..
 Θα τα πούμε σε 2 βδομάδες πρώτα ο θεος!
 Πολλά φιλιά και keep smiling  :)

Το βράδυ η σκηνούλα μας..

 Το πόσο αγαπώ το κάμπινγκ και τις σκηνούλες δε λέγεται..έχω αμέτρητες αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια, τότε που πηγαίναμε με τους γονείς μου στην πλάκα λιτοχώρου και κάναμε ελεύθερο κάμπινγκ, τότε που τρώγαμε σάντουιτς με σβαν ή τουλιπ και βιτάμ, τότε που μας κυνηγούσε η μαμά να φορέσουμε καπέλο..τι ωραία χρόνια!
 Πάντα μου άρεσε αυτό το είδος διακοπών, που ο άνθρωπος γίνεται ένα με τη φύση, που κυκλοφορεί όλη μέρα μ'ένα μαγιό και το βράδυ κοιμάται στρωματσάδα σε μια σκηνή!
 Πρόσφατα είχαμε πάει να δούμε δυο πολύ αγαπημένους μας φίλους την Λούλα και τον Γιώργο, οι οποίοι παραθερίζουν στο κάμπινγκ της Τέμενης Αιγίου, περάσαμε πανέμορφα, ηρεμήσαμε, γίναμε ένα με τη θάλασσα και την αλμύρα μα πάνω απόλα κλείσαμε στην ψυχούλα μας πολύ αγάπη.
 Με το που μπήκαμε στο χώρο του κάμπινγκ μας υποδέχτηκε ένα ποδήλατο γεμάτο λουλούδια:

Η σκηνούλα μας, μας περίμενε έτοιμη στρωμένη και περιποιημένη, θαρρείς και ήταν η πιό ομορφη σουίτα του κόσμου:

 Με το που μπήκαμε στη σκηνή μας δε σταμάτησα να σιγοτραγουδάω ένα παλιό τραγουδάκι  που πήγαινε κάπως έτσι: "το βράδυ η σκηνούλα μας παράδεισος θα μοιάζει κι αν είμαστε στο sleeping bag μωρό μου μη σε νοιάζει.." το οποίο είναι πέρα για πέρα αληθινό, τι να το κάνεις το υπερδιπλο κρεβάτι αν δεν έχεις κάποιον να αγκαλιάσεις?
 Το πρωί μας ξύπνησαν οι πρώτες ακτίνες του ήλιου, τι πιο όμορφο από το πρώτο καφεδάκι και το πρωινό έξω από τη σκηνή, μαρμελάδα χειροποίητη, ψωμάκι μαργαρίτα και κουλουράκια.

  Η μέρα κύλησε χαλαρά στη θάλασσα με κολύμπι, παιχνίδι και χαλάρωση

 Κι επειδή ως γνωστόν η θάλασσα ανοίγει την όρεξη περιμέναμε σαν τα λιγούρια να ανοίξει το εστιατόριο του κάμπινγκ...μα τι να φάω, τι να φάω....?

 Το βράδυ είχε χαλαρή βολτίτσα στην παραλία και στο κάμπινγκ, πόσο μαρέσει να βλέπω τα καίκια αραγμένα στην ακροθαλασσιά, ζευγαράκια πιασμένα χέρι χέρι και παρέες να  κάθονται ως το ξημέρωμα.Τα καλοκαιρινά βράδια είναι μαγικά...

  Άλλο ένα σαββατοκύριακο πέρασε αφήνοντας πίσω του πανέμορφες αναμνήσεις και εικόνες που θα μας συντροφευουν τα κρύα βραδάκια του χειμώνα, θα ζεσταίνουν τις καρδιές μας όπως ζέσταινε ο ήλιος το κορμί μας...επιλέγουμε να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο γιατί ΕΤΣΙ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ!

ΥΓ.εφορία όσο θα έχω το καλοκαίρι στην καρδιά μου δε σε φοβάμαι:)

Σας φιλώ!

Τι με κανει να χαμογελώ...???

  To τελευταίο διάστημα εξαιτίας της δουλειάς μου και της ακεφιάς μου χάθηκα..χάθηκα απο τα blogοσπιτάκια, χάθηκα από τις παρέες μου, χάθηκα από τον ίδιο μου τον εαυτό..όταν όμως θέλω να διώξω τη μαυρίλα και την ακεφιά τότε μου αρέσει να ονειρεύομαι να σκέφτομαι τα πράγματα που θέλω να πραγματοποιήσω καθώς και τα πράγματα που έκανα και με γέμισαν χαρά..οι στιγμές που μ'έκαναν και συνεχίζουν να με κάνουν να χαμογελάω είναι:
 Τα φετινά μου γενέθλια που τα πέρασα στο τρένο, που αντί για τούρτα είχα κανταίφι και αντί για κεράκι είχα ένα κινητό:

Τα πλαστικά λουλούδια που αντιδρούν σαν αλήθινα και κοιτάζουν τον ήλιο κατάματα:

Η οικογένεια μου, που όσο κι αν μεγαλώσω θα μαι πάντα το μωρό τους και θα ναι πάντα το λιμάνι μου:

Το σαλόνι μας μετά από το πάρτι γενεθλίων του Γιώργου:

Κυριακάτικα πρωινά στο μπαλκονάκι μας:

Τα λουλουδάκια που μας χαρίζουν απλόχερα την ομορφιά τους:

Ο σκυλάκος μου φιλαράκος μου έκτωρας που πλεον μιλάμε με τα μάτια:

Το λατρεμένο μου ταξίδι στην Πόλη, και συγκεκριμένα η βόλτα μας στον Βόσπορο:

Η φατσούλα του Γιώργου οταν του ετοίμασα μινι παρτάκι έκπληξη για τα γενεθλιά του:

Η παγωμένη μπίρα που ήπια πρόσφατα στην Κρήτη:

Η θάλασσα:

 Αυτά κι ακόμη άλλα τόσα με κάνουν να χαμογελώ όταν βλέπω τα σκούρα..εύχομαι η αναρτησή μου να σας βρίσκει χαμογελαστούς ή να σας έκανε να χαμογελάσετε λιγάκι κι εσείς:) ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

Όσο εσύ λιαζόσουν..

Το καλοκαίρι είναι η αγαπημένη εποχή των περισσότερων ανθρώπων, στο άκουσμα και μόνο του καλοκαιριού έρχονται στο μυαλό μας όμορφες εικόνες..

ξενοιασιά, μπανάκια, διακοπές, ανέμελες στιγμές, ηλιοθεραπεία, μεζεδάκια και παγωμένες μπυρίτσες

  Δυστυχώς για μένα δεν ισχύουν όλα τα παραπάνω..ή μάλλον ισχύουν αλλά μόνο τα σαββατοκύριακα..μιας και τα τελευταία εφτά χρόνια εργάζομαι σε ναυτιλιακή εταιρεία, πράγμα που συνεπάγεται καλοκαιρινές διακοπές ΓΙΟΚ!!!

 Για μένα το καλοκαίρι είναι πραγματικά μια πολύ δύσκολη και ψυχοφθόρα εποχή, έχω έντονο στρες, έχω νεύρα πολλά νεύρα, ενίοτε εμφανίζω ψυχοσωματικά προβλήματα, απομακρύνομαι από αγαπημένους ανθρώπους και είμαι σε μια κατάσταση μόνιμου πανικού και άγχους..
προσπαθώ να χωρέσω όλο το καλοκαίρι μου στα σαββατοκύριακα και να αναπληρώσω τον χαμένο μου χρόνο, να φανταστείτε επι 3 μήνες έχουμε το σάκο μας σε ετοιμότητα και  κάθε σαββατοκύριακο όλο και κάπου πηγαίνουμε, μια βάζουμε ρούχα, μια βγάζουμε και βάλε πλυντήριο και ξανά τα ίδια και τα ίδια..δυστυχώς δεν χωράει το καλοκαιράκι σε 2 μέρες μα απο το ολότελα καλό είναι κι αυτό..
 Αγαπητέ αναγνώστη όσο θα λιάζεις την κορμάρα σου σε μια παραλία, όσο θα ρίχνεις τις βουτιές σου, όσο θα απολαμβάνεις τα ουζάκια σου σκέψου λίγο και τον κόσμο που εργάζεται στην τουριστική βιομηχανία της χώρας μας, σκέψου τον ξενοδόχο, τον σερβιτόρο, τον υπάλληλο του τουριστικού γραφείου και της ναυτιλιακής εταιρείας,που προσπαθούν για το καλύτερο,  μέσα σαυτούς είμαι κάπου κι εγώ!
 Έχω χαθεί από το blogογειτονίτσα μας και μου λείπετε όλοι πολύ, μα όταν ηρεμήσω θα επανορθώσω. Σας εύχομαι καλό και ανέμελο καλοκαιράκι..Κλείνοντας θέλω να πώ οτι το αγαπώ το καλοκαιράκι κι ας με παιδεύει τόσο..